Σαν παλιό σινεμά...

ΑΡΗΣ Λεμεσού. Έτος ιδρύσεως: 1930.

81 χρόνια ιστορίας. 81 χρόνια τώρα ο ΑΡΗΣ αφήνει ανεξίτηλο το στίγμα του, τόσο στη Λεμεσό, όσο και στις καρδιές των οπαδών του.
Θα ήταν εύκολο να αναρωτηθεί κανείς πώς γίνεται μια ομάδα που δεν κατακτάει τίτλους να εξακολουθεί να υπάρχει. Θα ήταν εύκολο να αναρωτηθεί κανείς πώς γίνεται μια ομάδα που εδώ και αρκετά χρόνια ανεβοκατεβαίνει από την Α' στη Β' Kατηγορία να εξακολουθεί να έχει οπαδούς.
Την απάντηση τη δίνει η ιστορία του ΑΡΗ. Ιστορία όχι τυφλή και μαζική όπως σε άλλες ομάδες, ιστορία που δεν είναι προορισμένη για κατανάλωση σε αθλητικές φυλλάδες και πίνακες στατιστικών, αλλά ιστορία προσωπική για τον κάθε Αρειανό. Ιστορία που ο κάθε Αρειανός την νιώθει και την αισθάνεται διαφορετικά κι έπειτα έρχεται να γίνει η ιστορία ενός ολόκληρου σωματείου, όπως η ιστορία μιας οικογένειας.
Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς; Φωτογραφίες ασπρόμαυρες και φωτογραφίες έγχρωμες, τοποθετημένες σε παλιές κορνίζες, που ξυπνούν αναμνήσεις περασμένων δεκαετιών; Κάτι Σαββατοκυρίακα που τα περνούσες ξεχασμένος σε μια κερκίδα; Συζητήσεις επί συζητήσεων την ώρα του ματς, αφορισμούς, βρισιές, στενοχώριες, αλλά και αγκαλιάσματα χαράς; Εικόνες που αποτυπώθηκαν στο μυαλό σου από κάτι πρωινά στο οίκημα του ΑΡΗ; Ποδοσφαιροκουβέντες με την παρέα σου, που πάντα εσύ διέφερες γιατί ήσουν ΑΡΗΣ; Παιδιά να περπατούν στους δρόμους της Λεμεσού με τα πράσινα ρούχα των ακαδημιών μας, ιδρωμένα καθώς σχόλαναν από την προπόνηση;
Πώς είναι λοιπόν δυνατό να σβήσει και να χαθεί μια ομάδα που βλέποντας τις φωτογραφίες από την ιστορία της νιώθεις μια χαρά και μια συγκίνηση, έστω και αν δεν θα τη δεις ποτέ να σηκώνει Πρωτάθλημα Α' Κατηγορίας ή Κύπελλο; Πώς είναι δυνατό να πάψει να υπάρχει αυτή η "μυστική συμφωνία" διαιώνισης των οπαδών του ΑΡΗ, έστω αυτών των λίγων, αλλά πιστών, που ποτέ δεν θα εκλείψουν;
Αδύνατο!
Γι΄αυτό και, όσα χρόνια κι αν περάσουν, ο ΑΡΗΣ θα εξακολουθεί να έχει ξεχωριστή θέση στην καρδιά των υποστηρικτών του. Θα συνεχίζει να δημιουργεί ανεξήγητες χημικές διεργασίες στο μυαλό των πιστών του, που πάντα θα δημιουργούν σκέψεις και συναισθήματα διαφορετικά από όλων των άλλων οπαδών...

Αυτά και άλλα τόσα με έκανε να σκεφτώ και να θυμηθώ το ένθετο αφιέρωμα της εφημερίδας "Φιλελεύθερος" με τίτλο "Η ιστορία της πόλης μου - Λεμεσός - ΑΡΗΣ". Αν θέλετε και σεις να δείτε τι ετοίμασε ο "Φιλελεύθερος" για την ομάδα μας μπορείται εύκολα να το κάνετε πατώντας εδώ.

Τελικός Κυπέλλου Κύπρου 1989

Link
Τα γκολ του τελικού κυπέλλου του 1989 μεταξύ του ΑΡΗ και της ΑΕΛ.

Η ιστορία του τελικού του 1989:

Για τρίτη φορά σε διάστημα πέντε χρόνων, η ΑΕΛ στέφθηκε κυπελλούχος Κύπρου την σεζόν 1988-1989. Στον τελικό οι γαλαζοκίτρινοι αναμετρήθηκαν με τον συμπολίτη τους Αρη, του οποίου ήταν η παρθενική εμφάνιση σε τελικό κυπέλλου. Τα προγνωστικά ήταν σαφώς με το μέρος της ΑΕΛ, αλλά ουδείς μπορούσε να παραβλέψει το γεγονός ότι ο Αρης απέκλεισε στα προημιτελικά την Ομόνοια και στα ημιτελικά το ΑΠΟΕΛ.

Εξού λοιπόν και ο τελικός ήταν συναρπαστικός και ένας από τους καλύτερους που έγιναν ποτέ. Μεγάλη νικήτρια η ΑΕΛ που επικράτησε στην ημίωρη παράταση με 3-2. Οι γαλαζοκίτρινοι προηγήθηκαν 2-0 στο πρώτο ημίχρονο με γκολ του Σάββα στο 3ο λέπτό και του Σιόουρεκ στο 40ο λεπτό. Ωστόσο, η ομάδα του Ανδρέα Μιχαηλίδη δεν κατέθεσε τα όπλα, ισοφάρισε και οδήγησε τον τελικό στην παράταση.

Εκεί, "μίλησε" ο ήρωας του τελικού 1987, Παύλος Σάββα, ο οποίος πέτυχε το δεύτερο προσωπικό του τέρμα στο 99' και το νικητήριο για την ΑΕΛ. Αυτό ήταν το τελευταίο τρόπαιο της ΑΕΛ στον 20ο αιώνα.

Σκόρερ: 3', 99' Σάββα, 40' Σιόουρεκ - 53' Πέτρου, 62' Τ. Τσίγκης

Συνθέσεις:
ΑΕΛ: Ονησιφόρου, Χριστοδούλου, Αναστασίου, Κωνσταντίνου, Σωκράτους, Ορφανίδης (64' Χριστοφόρου), Κολιαντρής (96' Παναγίδης), Πρίλοσνι, Σιόουρεκ, Μαυρουδής, Σάββα.

Αρης: Χριστοφή, Νικολάϊδης (46' Πελής), Τ. Τσίγκης, Παπακώστας, Πάκκος (46' Χριστοφή), Κένι, Χ"Λοϊζου, Μ. Τσίγκης, Πέτρου, Ντέτσιεφ, Λοϊζου.

(από www.ael1930.com)